Inspiracje pedagogiczne mogą pojawić się wszędzie. Podczas spaceru w parku, w sklepie ogrodniczym, w rozmowie z sąsiadką. To coś, co porusza i zachęca do zmiany. To w dużej mierze intuicja. Ale wszystko to dobrze skonfrontować z aktualną wiedzą naukową, badaniami i nurtami pedagogicznymi opisanymi w książkach i innych publikacjach.
Lista nazwisk i koncepcji niesie ze sobą ryzyko, że będzie niewystarczająca. Że nie wyczerpie tego, co naprawdę robię i będzie niedokładnie opisywać mój pomysł na edukację.
Niemniej, jest ona przydatna, ponieważ pewne hasła i nazwiska pozwalają na szybką weryfikację oczekiwań rodziców i na ustosunkowanie się do mojej pracy – czy to droga, która jest im bliska, czy raczej szukają dla swojego dziecka czegoś innego.
Jeśli przedstawiam swoją innowację, bywa to wystarczające. Są jednak też osoby, które chcą dowiedzieć się więcej i w tym taka lista również pomaga. Ma ona jeszcze jedną ważną zaletę – uwiarygadnia moją pracę, pokazuje, że to nurty, które swoje źródła mają nawet sto lat temu i są one pokazywane jako wzory w różnych działaniach edukacyjnych w Polsce jak i na świecie.
Zatem moja lista inspiracji pedagogicznych wygląda tak:
Uczula się dzieci na wartości takie jak niezależność, odpowiedzialność, szacunek
i empatia. Cechą charakterystyczną jest skupienie się na sztuce i kreatywności. Ważnym tematem jest również edukacja ekologiczna, promująca szacunek dla natury.
Ważne jest rozwijanie samodzielności i wiary we własne siły. Istotny jest porządek i branie odpowiedzialności za słowa i czyny. Dzieci wzajemnie sobie pomagają i współpracują, nie rywalizując ze sobą. Szanuje się pracę innych osób. Rozwija się indywidualne uzdolnienia.
Ważne są relacje i indywidualne podejście. Korczak uważał, że partnerstwo powinno opierać się na wzajemnym zaufaniu, (zarówno do wychowawcy, jak i do umiejętności oraz rozsądku dziecka),
na pełnym porozumieniu obu stron,
na wspólnym działaniu i na wspólnym podejmowaniu decyzji ważnych dla obu stron.
Nauka powinna być oparta na własnych doświadczeniach (pozytywnych
i negatywnych) dziecka. Sala powinna być wielokierunkową i ruchliwą pracownią. Dzieci powinny mieć możliwość swobodnej ekspresji – słownej i twórczej. Istotne są metody naturalne, wychowanie przez pracę
i spółdzielcze formy samorządności uczniów.
